اشك مهتاب

حاصل عمر گابریل گارسیا مارکز در 15 جمله

shelili — Sun, 27 Sep 2009 10:01:18 GMT

در 15 سالگی آموختم كه مادران از همه بهتر می‌دانند، و گاهی اوقات پدران هم.

در 20 سالگی یاد گرفتم كه كار خلاف فایده‌ای ندارد، حتی اگر با مهارت انجام شود.
در 25 سالگی دانستم كه یك نوزاد، مادر را از داشتن یك روز هشت ساعته و پدر را از داشتن یك شب هشت ساعته، محروم می‌كند.
در 30 سالگی پی بردم كه قدرت، جاذبه مرد است و جاذبه ، قدرت زن.
در 35 سالگی متوجه شدم كه آینده چیزی نیست كه انسان به ارث ببرد؛ بلكه چیزی است كه خود می‌سازد.
در 40 سالگی آموختم كه رمز خوشبخت زیستن، در آن نیست كه كاری را كه دوست داریم انجام دهیم؛ بلكه در این است كه كاری را كه انجام می‌دهیم دوست داشته باشیم.
در 45 سالگی یاد گرفتم كه 10 درصد از زندگی چیزهایی است كه برای انسان اتفاق می‌افتد و 90 درصد آن است كه چگونه نسبت به آن واكنش نشان می‌دهند.
در 50 سالگی پی بردم كه كتاب بهترین دوست انسان و پیروی كوركورانه بدترین دشمن وی است.
در 55 سالگی پی بردم كه تصمیمات كوچك را باید با مغز گرفت و تصمیمات بزرگ را با قلب.
در 60 سالگی متوجه شدم كه بدون عشق می‌توان ایثار كرد اما بدون ایثار هرگز نمی توان عشق ورزید.
در 65 سالگی آموختم كه انسان برای لذت بردن از عمری دراز، باید بعد از خوردن آنچه لازم است، آنچه را نیز كه میل دارد بخورد.
در 70 سالگی یاد گرفتم كه زندگی مساله در اختیار داشتن كارت‌های خوب نیست؛ بلكه خوب بازی كردن با كارت‌های بد است.
در 75 سالگی دانستم كه انسان تا وقتی فكر می‌كند نارس است، به رشد وكمال خود ادامه می‌دهد و به محض آنكه گمان كرد رسیده شده است، دچار آفت می‌شود.
در 80 سالگی پی بردم كه دوست داشتن و مورد محبت قرار گرفتن بزرگترین لذت دنیا است.
در 85 سالگی دریافتم كه همانا زندگی زیباست.

از تولد تا مرگ لحظه ها را خندید

shelili — Sat, 24 Jan 2009 13:44:18 GMT

در گلستان قشنگی که تو می آرایی
می شود برگ گلی را بوئید
می شود خنده ی لب ها را دید
میشود زخم دلی را بوسید
با محبت ،با مهر
عشق را در تن یک حادثه مرحم شد و با او روئید
از تولد تا مرگ
لحظه ها را خندید
آه...در لحظه میلاد تو ای رویش پاک
می شود عرش خدا را کاوید
راستی چشم تو در وادی سرسبز بهار
به چه سان می نگرد هستی را ؟

هدف در زندگی

shelili — Sat, 30 Aug 2008 11:01:18 GMT

برای زندگی خود هدفی مشخص کنید اگر دارای هدف باشید، شما در برخورد با صخره های کوه پیکر موانع ، استوار خواهید بود.....و در هر کاری بخود اطمینان داشته باشید.

هرکاری رابه بهترین وجه انجام دهید تا عشق و علاقه مخصوص ، برای انجام کارها در شما ایجاد شود.

برای اینکه در زندگی خسته و بدبین نشوید برای این که در بیشتر کارها شکست نخورید و موفق شوید ، در زندگی از هیچکس و هیچ چیز توقع نداشته باشید.

مصائب بزرگ زندگی مردان بزرگ بوجود می آورد.

روزگار سخت و خشن است کسی که مانند روزگار سخت و نیرومند نیست نمی تواند در برابر مشکلات تاب مقاومت بیاورد. شکستهای زندگی و نه پیروزیهای آن مرا مقاوم و توانا ساخته اند.

و خدا را شاکرم .....

shelili — Sun, 15 Jun 2008 19:36:18 GMT

بلبل را ببين که حتی در قفس هم می‌خواند.

پروانه را ببين که حتی با وجود کوتاهی عمر، از پرواز دست نمی‌کشد.

طاووس را ببين که زشتی پاهايش، افسرده‌اش نساخته.

زرافه را ببين که هرگز گردن‌کشی نمی‌کند.

کرم را ببين که بی‌دست و پا بودنش، او را از حرکت باز نداشته.

جغد را ببين که شب‌ها چگونه به مراقبه مشغول است.

عقاب را ببين که چگونه چشمانش را به هدفش دوخته است.

سگ را ببين که تو نجس می‌خوانيَش اما او به تو وفادار مانده.

گوسفند را ببين که چگونه قربانی خوشی‌ها و ناخوشی‌های توست.

زنبور را ببين که چگونه از گل شهد برمی‌آورد و از دشمن دمار.

لاک‌پشت را ببين که چگونه شجاعانه به جای لاک ديگران در لاک خود پنهان شده.

پشه را ببين که چگونه غرور و عظمت تو را در هم می‌شکند و خشم نهفته‌ات را بيرون می‌ريزد.

ماهی را ببين که چگونه سودای کرمی کوچک او را به دام می‌اندازد.

اسب را ببين که چگونه از روی نجابت به ولی نعمت خود خدمت می‌کند.

کرکس را نبين که پيوسته در انتظار مرگ ديگران است.

طوطی را نبين چرا که بی‌انديشه هر گفته‌ای را تکرار می‌کند.

کفتار را نبين چرا که خفت ريزه‌خواری می‌کشد.

ملخ را نبين چرا که تاراجگر زحمات ديگران است.

عنکبوت را نبين چرا که تنها به فکر بنای خانۀ خود است.

عقرب را نبين چرا که در دشواری‌ها به جای حل مسئله، حلال مسئله را می‌کشد.

و پرندگان را ببين که چگونه به هنگام آشاميدن، نظری نيز به آسمان دارند.

سخني با خدا

shelili — Thu, 20 Sep 2007 18:57:23 GMT

سخنی با خدا

خدای خوبم هر روزم را به تو می سپارم و نا امیدی دیروزم را دور كن به من كمك كن تا آن چه را كه سبب درد و رنجم شده است و آن چه كه محدود و محصورم می كند ببخشم به من كمك كن تا دوباره شروع كنم به زندگیم بركت ببخش و ذهنم را روشن كن. خدای خوبم به هر كس و هر موقعیتی كه با آن روبرو می شوم بركت ببخش از من انسانی بساز كه خودت می خواهی لطفا به درون قلبم نفوذ كن وهمه خشم ترس و درد درونم را دور كن روحم را جانی تازه ببخش و ذهنم را آزاد كن .

خدای خوبم اشتباهاتم را اصلاح كن غم و اندوهم را دور كن . پروردگارا را ه را نشا نم ده تا بتوانم راه زندگیم را بگشاییم. به من بینشی ده تا تغییرات را در زندگیم ایجاد كنم . ترا سپاس كه همه اندامهایم در نهایت سلامت را كار خود سرگرمند سپاس كه تندرست و نیرومندم رحمت تو سرشار است به خاطر همه الطافت تو سپاسگزارم.آمین

شایعه یا واقعیت

shelili — Tue, 24 Apr 2007 09:38:18 GMT

دفعه بعدکه شايعه اي روشنيديدوياخواستيدشايعه اي راتکرارکنيداين فلسفه رادرذهن خودداشته باشيد!

دريونان باستان سقراط به دليل خردودرايت فراوانش موردستايش بود.روزي فيلسوف بزرگي که ازآشنايان سقراط بود،باهيجان نزداوآمدوگفت:سقراط ميداني راجع به يکي ازشاگردانت چه شنيده ام؟سقراط پاسخ داد:"لحظه اي صبرکن.قبل ازاينکه به من چيزي بگويي ازتومي خواهم آزمون کوچکي راکه نامش سه پرسش است پاسخ دهي."مردپرسيد:سه پرسش؟سقراط گفت:بله درست است.قبل ازاينکه راجع به شاگردم بامن صحبت کني،لحظه اي آنچه راکه قصدگفتنش راداري امتحان کنيم.اولين پرسش حقيقت است.کاملامطمئني که آنچه راکه مي خواهي به من بگويي حقيقت دارد؟مردجواب داد:"نه،فقط درموردش شنيده ام."سقراط گفت:"بسيارخوب،پس واقعا نميداني که خبردرست است يانادرست.حالابياپرسش دوم رابگويم،"پرسش خوبي"آنچه راکه درموردشاگردم مي خواهي به من بگويي خبرخوبي است؟"مردپاسخ داد:"نه،برعکس…"سقراط ادامه داد:"پس مي خواهي خبري بددرموردشاگردم که حتي درموردآن مطمئن هم نيستي بگويي؟"مردکمي دستپاچه شدوشانه بالاانداخت.سقراط ادامه داد:"واماپرسش سوم سودمندبودن است.آن چه راکه مي خواهي درموردشاگردم به من بگويي برايم سودمنداست؟"مردپاسخ داد:"نه،واقعا…"سقراط نتيجه گيري کرد:"اگرمي خواهي به من چيزي رابگويي که نه حقيقت داردونه خوب است ونه حتي سودمنداست پس چرااصلاآن رابه من مي گويي؟

با تشکراز یک دوست

مدرسه

shelili — Sat, 20 Jan 2007 13:54:18 GMT

در مجالی که برايم باقيست

باز همراه شما مدرسه ای ميسازم

که در آن همواره اول صبح

به زبانی ساده

مهر تدريس کنند

و بگويند خدا

خالق زيبايی

و سراينده ی عشق

آفريننده ی ماست

مهربانيست که ما را به نکويی

دانايی

زيبايی

وبه خود ميخواند

جنتی دارد نزديک٬زيبا و بزرگ

دوزخی دارد ـ به گمانم ـ

کوچک و بعيد

در پی سودا نيست

که ببخشد ما را

وبفهماندمان

ترس ما بيرون دايره ی رحمت اوست

در مجالی که برايم باقی است

باز همراه شما مدرسه ای می سازم

که خرد را با عشق

علم را با احساس

و رياضی را با شعر

دين را با عرفان٬

همه را با تشويق تدريس کنند

روی انگشت کسی

قلمی نگذارند

ونخوانند کسی را حيوان

ونگويند کسی را کودن

و معلم هر روز روح را حاضر و غايب بکند

و بجز ايمانش

هيچ کس چيزی را حفظ نبايد بکند

مغزها پر نشود چون انبار

قلب خالی نشود از احساس

درس هايی بدهند

که بجای مغز دل ها را تسخير کنند

از کتاب تاريخ

جنگ را بردارند

در کلاس انشا

هرکسی حرف دلش را بزند

غير ممکن ها را از خاطره ها محو کنند

تا کسی بعد از اين

باز همواره نگويد :هرگز

و به آسانی هم رنگ جماعت نشود

زنگ نقاشی تکرار شود

رنگ را در پاييز تعليم دهند

قطره را در باران

موج را در ساحل

زندگی را در رفتن و برگشتن از قله ی کوه

وعبادت را در خدمت خلق

کار را در کندو

و طبيعت را در جنگل سبز

مشق شب اين باشد

که شبی چندين بار همه تکرار کنيم

عدل

آزادی

قانون

شادی

امتحانی بشود که بسنجند ما را

تا بفهمند که چقدر

عاشق و آگه و آدم شده ايم

در مجالی که برايم باقيست

باز همراه شما مدرسه ای می سازم

که در آن آخر وقت به زبانی ساده

شعر تدريس کنند

و بگويند تا فردا صبح

خالق عشق نگه دار شما

حکایت آن درخت

shelili — Thu, 07 Dec 2006 08:51:18 GMT

در ميان بني اسرائيل عابدي بود. وي را گفتند:« فلان جا درختي است و قومي آن را مي پرستند» عابد خشمگين شد، برخاست و تبر بر دوش نهاد تا آن درخت را برکند. ابليس به صورت پيري ظاهر الصلاح، بر مسير او مجسم شد، و گفت:« اي عابد، برگرد و به عبادت خود مشغول باش!» عابد گفت:« نه، بريدن درخت اولويت دارد» مشاجره بالا گرفت و درگير شدند.

عابد بر ابليس غالب آمد و وي را بر زمين کوفت و بر سينه اش نشست. ابليس در اين ميان گفت:«دست بدار تا سخني بگويم، تو که پيامبر نيستي و خدا بر اين کار تو را مامور ننموده است، به خانه برگرد، تا هر روز دو دينار زير بالش تو نهم؛ با يکي معاش کن و ديگري را انفاق نما و اين بهتر و صوابتر از کندن آن درخت است»؛ عابد با خود گفت :« راست مي گويد، يکي از آن به صدقه دهم و آن ديگر هم به معاش صرف کنم» و برگشت.

بامداد ديگر روز، دو دينار ديد و بر گرفت. روز دوم دو دينار ديد و برگرفت. روز سوم هيچ نبود. خشمگين شد و تبر برگرفت. باز در همان نقطه، ابليس پيش آمد و گفت:«کجا؟» عابد گفت:«تا آن درخت برکنم»؛ گفت«دروغ است، به خدا هرگز نتواني کند» در جنگ آمدند. ابليس عابد را بيفکند چون گنجشکي در دست! عابد گفت: « دست بدار تا برگردم. اما بگو چرا بار اول بر تو پيروز آمدم و اينک، در چنگ تو حقير شدم؟»

ابليس گفت:« آن وقت تو براي خدا خشمگين بودي و خدا مرا مسخر تو کرد، که هرکس کار براي خدا کند، مرا بر او غلبه نباشد؛ ولي اين بار براي دنيا و دينار خشمگين شدي، پس مغلوب من گشتي»

منبع:کيمياي سعادت، ص 757

چشمات

shelili — Mon, 13 Nov 2006 12:52:43 GMT

رو به روی من و چشمات
انتظار یه چراغه
زیر سقفی که نجیبه
فرصت بوسه چه داغه
آینه های مهربونی
تو به تو تا بی نهایت
شونه هامون جای قضه
سرامون گرم رفاقت
کاشکی چشمات مال من بود
با یه رنگ عاشقونه
بغضمو بغل بگیری
با یه چشمک ، یه بهونه
کاشکی چشمات مال من بود
کاشکی چشمات مال من بود

روبه روی من و چشمات
اتفاقی پا به ماهه
چشمای تو سهم عشقه
چشمایی که سر پناهه
بوی عطر پیرهن تو
برد هوش از عطر شب بو
به نگاه تو حسود
چشمای قشنگ آهو
کاشکی چشمات مال من بود
با یه رنگ عاشقونه
بغضمو بغل بگیری
با یه چشمک ، یه بهونه
کاشکی چشمات مال من بود
کاشکی چشمات مال من بود

سمت و سوی وسعت تو
سمت و سوی آسمونه
حرف بارون با تنت نیست
حرف تو رنگین کمونه
داشتن تو یه قراره
بین قلب من و دریا
شور شعر و شوق شعری
دیدنت وقت تماشا
کاشکی چشمات مال من بود
با یه رنگ عاشقونه
بغضمو بغل بگیری
با یه چشمک ، یه بهونه
کاشکی چشمات مال من بود
کاشکی چشمات مال من بود

مراقب چشمهای من باش!

shelili — Wed, 26 Jul 2006 12:44:18 GMT

دختر كوري تو اين دنياي نامرد زندگي ميكرد .

اين دختره يه دوست پسري داشت كه عاشقه اون بود.

دختره هميشه مي گفت:

اگه من چشمامو داشتم و بينا بودم هميشه با اون مي موندم.

يه روز يكي پيدا شد كه به اون دختر چشماشو بده.

وقتي كه دختره بينا شد ديد كه دوست پسرش كوره.

بهش گفت من ديگه تو رو نمي خوام برو.

پسره با ناراحتي رفت و يه لبخند تلخ بهش زد و گفت :

مراقب چشمهاي من باش

****** اشك مهتاب******